สาระบันเทิงกับนายตาหวาน

ผมเป็นคนที่แบบว่า ... ถ้ารถไม่มีที่นั่ง ผมก็จะไม่ขึ้น ดังนั้นบางทีผมก็จะยอมที่จะย้อนเส้นทางไปอีกนิด เสียเวลาอีกหน่อย เพื่อที่จะได้ที่นั่งบนรถเมล์ครับ

ปกติแล้วผมจะเลี่ยงเก้าอี้ที่มีป้ายแปะว่า "สำรองสำหรับ...." เพราะรู้สึกไม่ดีเวลาที่เห็นคนที่อยู่ในข่าย "ได้รับที่นั่งสำรอง" (เช่น เด็กสตรีมีครรภ์ และคนชรา) แต่บางทีก็สถานการณ์บังคับ แน่นอนว่าถ้ามีคนที่อยู่ในข่ายนี้ผมก็จะลุกให้น่ะครับ

คนชรา .. ไม่มีปัญหา

เด็ก ... ตั้งแต่ม.ต้นลงไปก็โอเค

สตรีมีครรภ์ ... เห็นว่าท้องก็โอเค ... ปัญหาคือมันมองยากว่า เจ๊เธอ "ท้อง" หรือแค่ "อ้วน"

ถ้าคุณลุกให้คนอ้วนนั่ง โดยที่คิดว่าเค้าท้อง ดีไม่ดีอาจจะโดนตบได้  (ฮา) ในทางกลับกัน คนท้องสมัยนี้ก็ไม่ค่อยจะยอมใส่ชุดคลุมท้องสักเท่าไหร่ (พี่สาวผมคนนึงล่ะ) ดังนั้นมันก็มองยากมากว่าเจ๊เธอ "ท้อง" หรือ "อ้วน" 

ผมเลยตัดใจ ไม่ลุกให้นั่งเลย ถ้า ไม่เห็นชัด ๆ ว่าท้อง แต่ถ้ามาสะกิดบอกว่าเป็นคนท้องนะ ขอนั่งหน่อย อะไรงี้ผมก็ให้ 

แต่ว่าถ้าให้เดาเอง ... เอ่อ บางทีผมก็แยกแยะไม่ถูกว่าเจ๊เค้าท้องหรือเปล่าอ่ะนะ