มีอยู่ครั้งนึงที่ มีคนรู้จักบนเวปบอร์ดการ์ตูนจัดแคมเปญนึงขึ้นมา ประมาณว่า เขียน Love Story แลกกับการเลี้ยงเค้กมื้อนึง ผมร่วมงานนั้นด้วยล่ะ  แต่ก็เขียนเรื่อง Hurt ๆ ไป ฮา

ครั้งนี้ขอเขียนอีกเรื่องนึง เอาไว้นึกถึงความหลัง ...  ตอนนี้ก็เลทไปหลายวันแล้ว แต่ก็อย่างว่าแหละ เรื่อง Hurt ๆ มันไปโพสต์เอาวาเลนไทน์เลยมันก็คงไม่ดี

เรื่องนี้เป็น เวอร์ชั่นย่อของเรื่องที่ผมเคยเล่าให้บางคนฟังแล้ว ซึ่งผมจะย่อให้จับไม่ได้เลยว่ามันเกิดเมื่อไหร่ ตอนไหน ถ้าใครอ่านแล้วยังเดาได้ว่ามันเกิดตอนไหนกรุณาแจ้งด้วย ผมจะได้ย่อให้มันไม่รู้เรื่องเข้าไปอีก (ซะงั้น) สำหรับคนที่ทราบเรื่องอยู่แล้วก็กรุณาอย่าขยายความนะครับ ^^'

ที่ จริงมันก็เกิดขึ้นเมื่อไม่นานเท่าไหร่ แต่ก็สักพักเห็นจะได้แล้ว จำได้ว่ามันเป็นช่วงก่อนเทศกาลกินเจนิดหน่อย (ปีไหนไม่รู้นะ)  มันเกิดจากความบังเอิญจริง ๆ ที่ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึง เธอชื่ออะไรนั้นอย่าหวังเลยว่าผมจะบอก เอาเป็นว่าขอเรียกว่า "เธอ" ก็แล้วกัน  ด้วยความที่ดูเหมือนว่าเธอเป็นคนค่อนข้างเปิดเผย เราก็เลยสนิทกันอย่างรวดเร็ว (แต่ก็ไม่ได้สนิทอะไรนักหรอกที่จริงแล้ว แฮะๆ) ที่จริง มันก็แค่ ... กลับบ้านด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ไปดูหนังกันครั้งนึง ก็เท่านั้นเอง แต่ตอนนั้นก็รู้สึก Happy นะ มีคนคอยเป็นห่วงเป็นใย ฮะๆๆ นาน ๆ จะมีแบบนี้สักครั้งนึง :) ผมก็เลยแอบรู้สึกปิ๊งเธอขึ้นมาในใจ

ทีนี้เนี่ยมันก็ดูจะไม่มีอะไรใช่ มั้ยครับ คือมันดูราบรื่นเอามาก ๆ แต่จริงมันมีปัญหาอยู่อย่างนึง .... มันเป็น... รักซ้อน (ของผมเอง) ครับ ก็คือตอนนั้นเนี่ยผมก็ชอบอีกคนนึงอยู่ไง แล้วก็มีเธอเดินเข้ามา เอาล่ะสิ ... จะไปทางไหนดี ? มันเป็นช่วงที่เรียกว่า กลางวันมีความสุข แต่กลางคืนกลับนอนไม่หลับเอาซะเลยอยู่นานทีเดียว

พอผมคิดว่าเรื่อง นี้มันต้องหยุดได้แล้ว กับไอ้การที่ทางโน้นก็ดีทางนี้ก็ชอบ มันไม่ได้ไง  ผมก็เลยตัดสินใจไว้แล้วว่าในใจจะไปทางไหน แต่ก็ยังไม่ทันได้บอกออกไป ... เธอก็ชิงลาไปซะก่อน ... เธอพบรักของเธอแล้ว แล้วก็จากไป

จบ ... สั้นจิ๊บเป๋ง ....

มาลองทบทวนดูอีกทีนึง มันก็เป็นความผิดของผมเกือบทั้งหมดน่ะนะ ที่ลังเลอยู่นั่นล่ะ จะเรียกว่า "มคปด." ก็คงจะไม่ได้ (ไม่อยากเรียกใครว่าหมาด้วยล่ะ) ก็ได้ข้อคิดอะไรมาเยอะเหมือนกัน แต่ว่า ที่ได้มาจริง ๆ ก็คือ คำพูด "ซะงั้น" กับ "เย้ย!!" ที่มันติดปากตอนไหนก็ไม่รู้ (ติดมาจากปากเธอ :P ติดได้ไงหว่า ?) แล้วก็อีกอย่างที่ได้มาชัด ๆ เลยก็คือ ผมรู้สึกว่าผมกล้าตัดสินใจขึ้น หลังจากที่ ... อืม ตอนนี้ก็ยังเป็นคนโลเล ไม่กล้า ใจเสาะ เหมือนเดิมนั่นแหละ แต่เหมือนกับกล้าตัดสินใจมากขึ้นนิดหน่อย (กลัวเหตุการณ์ซ้ำรอย)

อีก อย่างนึงก็คึือ เรื่องนี้มันกินเวลาแค่ราว ๆ เกือบ ๆ สามเดือน เท่านั้นเอง แต่ว่าเวลาที่จะทำให้ผมรู้สึกเป็น "ปกติ" กับเธอนั้นต้องใช้เวลานานมาก ๆ คือ นานกว่าสามเดือนนั่นเยอะ ด้วยความที่เป็นคนจำยากลืมยากน่ะล่ะ บางทีผมก็ยังคิดถึงช่วงเวลาตอนนั้นอยู่ แต่อดีตมันก็คืออดีต ถึงแม้ว่าเรายังมีอดีตอยู่ในใจ ทุกคนมีอดีต แต่ว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพื่ออนาคตที่ดีต่อไปนั่นล่ะ พอคิดแบบนี้ได้ผมก็เลยให้ความสำคัญกับปัจจุบันมากขึ้น เพราะอย่างที่ว่าน่ะล่ะ ชีวิตคนเรามันสั้นนิดเดียว เผลอ ๆ ไปวันวันนึงก็ผ่านไปละ เอาเวลามาคิดมากไม่ได้ ก็ได้แต่เอาสิ่งที่เห็นในอดีตมาทำให้วันนี้เป็นวันที่ดี เท่านี้ผมก็ว่ามันก็คุ้มแล้วน่ะนะ

ปล. มันมีเรื่องขำ ๆ อย่างนึงก็คือ เธอคนนี้เป็นคนสายตาสั้น แต่ไม่ใส่แว่น ไม่ใส่คอนแท๊ก ผมเคยแบบว่านั่งรถไฟฟ้า นั่งที่นั่งตรงข้ามกันเลย จ้องอยู่สักพักนึง เธอก็หันมามองนะ แต่แบบว่าเธอก็ไม่รู้ว่าเป็นผม (คิดว่าคงไม่ได้แกล้งไม่รู้หรอก) จนกระทั่งจะถึงที่ลงแล้วนั่นแหละผมค่อยเดินไปทัก เหอะๆ  (อันนี้เป็นการใบ้ว่า มันเป็นสมัยหลังจากที่มีรถไฟฟ้าแล้ว แต่ผมขึ้นรถไฟฟ้าตั้งแต่มันให้บริการแรก ๆ ซึ่งนั่นก็ตั้งแต่ม.ปลายนะ เอาเป็นว่านี่ใบ้สุด ๆ แล้ว (แต่มีคำใบ้ซ่อนอยู่ในเนื้อเรื่องเยอะพอดู))

ปลล. หลังจากนั้นก็รถไฟฟ้าอีกละ ไปเจอเธอกับคนรัุกอยู่บนรถไฟฟ้า ยืนชิดติดกันราวกับจะแสดงความเป็นเจ้าของ รู้สึกเหมือนคนรักเธอจะเห็นผมนะก็เลยเบี่ยงตัวมาปิด ... ด้วยความที่เธอตัวเล็กพอดู คุณผู้ชายเค้าบังได้มิดจริง ๆ มาคิด ๆ ก็ยังตลกเลย ผมก็ไม่ได้กะจะทำอะไรสักหน่อย (ตอนนั้นยัง Hurt อยู่พอควร)

ปลลล. มาคิดถึงความหลังบ้าง นาน ๆ ทีนึงก็รู้สึกดีเหมือนกันแฮะ :D ตอนนี้ไม่ได้รู้สึก Hurt อะไรเพราะเรื่องมันก็ผ่านมาได้นานพอดูแล้ว บางทีนั่งรถเมล์ผ่านหน้าบ้าน(คอนโด)เธอ(ซึ่งผ่านแทบทุกวัน)ก็ยังคิดถึงเล็ก ๆ นะ แต่ไม่ได้คิดในแบบเดิมหรอก คิดถึงกันเหมือนเพื่อนกันมากกว่า

ปลลลล. ตอนแรกคิดว่าอันนี้จะของด comment แต่คิดว่าไม่เป็นไรหรอกมั้ง :) สุดท้ายก็ขอฝากไว้ว่า ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพื่อให้มันเป็นอดีตที่น่าจดจำครับ

Comment

Comment:

Tweet

เข้ามาอ่าน

(คอมเมนต์ละ question

#1 By goemon on 2008-02-19 23:52