อ้า ... ไหน ๆ ก็หายไปนาน ช่วงนี้จะเขียนถี่หน่อยแล้วกัน ^^

วันนี้ว่าจะไปบ้านญาติแล้วไปปรึกษาเรื่องกฎหมายนิดหน่อย (่พอดีที่เว็ปกำลังจะมีการเคลื่อนไหวบางอย่าง) แต่เผอิญโทรไม่ติด ... ก็ เลย เอาเหอะ ไปสยามดีกว่า (บ้านญาติผมอยู่ห่างจากสยามไม่ถึงสิบนาที ... เ่อ่อ ผมหมายถึงเดินไปนะ)

ก็เลยแว่บไปซื้อ CD ซะหน่อย ไม่ได้ซื้อมานานแล้ว (ซื้อครั้งสุดท้ายก็เดือนที่แ้ล้วโน่น ... นานตรงไหนฟะ) กะว่าจะไปซื้อ Cresendo ซะหน่อย (ชุดใหม่ออกมายังไม่ได้ซื้อเลย) ไปถึง DJ Siam ปุ๊บ...หมด!!! พี่เค้าบอกว่ามาพรุ่งนี้ เวรกรรม พูดเหมือนมาได้ทุกวัน (ที่จริงก็ไปได้ทุกวันแหละ ทางผ่าน) เหลือบ ๆ ไป เอ Mint ชุดใหม่นี่นะ (เห็นเพราะไปอ่าน Blog พี่มินท์มาด้วย(ถือวิสาสะเรียกพี่แล้วเรียบร้อย)) ก็เลยซื้อมา ... แต่อยากได้อีกแผ่น เหลือบ ๆ ไป...เห็นละอองฟอง ก็เลยเกี่ยวมาด้วยอีกแผ่น (ละอองฟองแพงด้วยนะ)

ที่ซื้อ CD พี่มินท์ ส่วนนึงเพราะเค้ามาคอมเมนท์บล๊อกผมด้วย แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลหลัก ... ที่จริงที่ซื้อทั้งสองแผ่นนั้นเพราะว่าได้ไปดูเค้าเล่นสดตอนงาน FAT นั่นเอง แล้วก็ประทับใจทั้งคู่ก็เลยเอามา (ละอองสามารถขโมยคนออกมาจากเวทีใหญ่ได้เยอะมาก ... ก็คิดดูแล้วกัน)

การที่ผมซื้อ CD ของพี่มินท์มานี่ ถือว่าเป็นการแหกกฎของตัวเองอีกข้อ คือ กฎข้อที่ว่า "ผลิตภัณฑ์ที่มีตรา RS Promotion ถือเป็นของต้องห้ามสำหรับบ้านนี้" นั่นเอง ขนาดเพื่อนตอนม.ปลายออกเทปกับ RS ผมยังไม่ซื้อเลย (แต่นั่นก็เพราะมารู้ทีหลังด้วยแหละ โหสิว้อยไอ้ยู) คือ มันก็ไม่มีอะไรหรอกคับ ... ผมไม่ชอบซาวนด์ช่วงเจ็ดแปดปีที่แล้วของ RS ที่มัน Mix แบบคม ๆ แหลมๆ Fake ๆ น่ะ ฟังแล้วมันแสบแก้วหู แต่ที่ฟังชุดนี้ก็คงบอกได้ว่าเป็นข้อยกเว้น(ของค่ายลูกนี้ล่ะมั้ง) แต่เท่าที่รู้ก็งานในช่วงหลัง ๆ ก็ไม่เป็นแบบนั้นแล้ว

จุดที่น่าประหลาดใจอีกอย่างคือ บนปก CD มีการระบุอย่างชัดเจนว่า "ใช้ BFD From Hell" หลาย ๆ คน คงไม่รู้จักหรอกกระมังครับ คือ ชื่อนี้เป็นการรวมกันของคำสองคำ คือ BFD กับ Drumkit From Hell โดยทั้งคู่เป็น SoftSynth เสียงกลองที่เสียงดีมาก ๆ (และรับประทาน HDD มาก .... คิดดูแค่ BFD ชุดแรกสุดก็ DVD สองแผ่นแล้วนะ) (BFD เค้าว่าไม่ใช่คำย่อ แต่มีที่มาจาก Big F*ck Drum น่ะ หุหุหุ) เท่าที่เคยดูชุดอื่นเค้าจะไม่เขียนนะ (อย่าง Farenheit ใช้ BFD ด้วย ก็รู้สึกว่าจะไม่ได้เขียน (หรือผมอาจจะเข้าใจผิด เพราะว่าฟังจากเสียงอย่างเดียว) คงเพราะมีมือกลองล่ะมั้ง ?)

กลับมาที่"ละอองฟอง"บ้างดีกว่า ซีดีุชุดนี้เป็นครั้งแรกที่เปิดมาแล้ว ... แผ่น CD วางตรง 90 องศาเด๊ะ โฮ่ ๆ ถ้ามองลงมาตรงข้างล่างจะมีเขียนราืยชื่อเครื่องดนตรีที่ใช้ ... จะเห็นของเก่าๆ แปลก ๆ อย่างเช่น Gibson Pedal Steel ปี53 Hofner Senator ปี67 แล้วมอง ๆ ไปจะเห็นว่าเครื่องดนตรีที่ใช้เยอะมาก ๆ มูลค่าผมเดาว่าเฉียด ๆ ล้าน แหง ๆ (ชิ้นนึงก็ครึ่งแสนแล้วนี่นะ) อ้อ Guest เยอะด้่วยนะ...

เอาไว้ขอฟังให้จบหลาย ๆ รอบหน่อย แล้วจะมา Review ครับ หุหุหุ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เจิมซะ เพื่อความเป็นศิริมงคลแบบนินคุง

ไม่ได้ซื้อเทปหรือซีดีมานานราวๆ 6-7 ปีแล้ว ( เพราะว่าแถวบ้านใกล้แหล่ง mp3 มาก!! )

เพราะฉนั้น คุงตาหวามจงเอาแผ่นไปให้ Mint เซ็นซะดีๆ

/me รอย่องไปจิ๊กมาฟังบ้าง หุหุ

#1 By รัช-มาสเตอร์ on 2006-03-13 22:31

มารอฟังรีวิวจ้ะ.... ฮ่าๆๆๆๆ (ละอองฟองกะเครสเชนโดซื้อมานานแล้วแต่แอบเซ็งนิดหน่อยเพราะว่าชอบชุดแรกของทั้งสองวงมากกว่า )

#2 By มิ้น : minimint on 2006-03-15 03:01