สาระบันเทิงกับนายตาหวาน

เขียนหัวซะเว่อร์ จริง ๆ ไม่มีอะไรครับ สองวันนี้แว่บไป รร.เก่ามา (แถว ๆ สี่แยกท่าพระน่ะ มีรร.อะไรบ้างลองคิดดูแล้วกัน)

เมื่อวาน
ออกจากมหาลัยสี่โมง ถึง สี่แยกท่าพระหนึ่งทุ่ม ผมโหนรถเมล์อยู่สามชม. (แล้วได้นั่งป้ายสุดท้ายก่อนลง) โอ อะไรกัน ...

พอเดิน ๆ ไป เห็นเจ๊หมวยร้านน้ำปั่นที่อัพเกรดมาขายกาแฟ (แล้วเปลี่ยนกลุ่มลูกค้าเป็นพนักงานสำนักงานโทรศัพท์แทน) ผมก็เดินไปทักพร้อมสั่งโกโก้เย็นหนึ่งแก้ว อืม รสชาติบาง ๆ ไม่เหมือนที่หน้ามหาลัย (ร้านนี้ทำเข้มกว่า) แล้วก็ยืนคุึยกันแป๊บนึง เสร็จแล้วก็เดินเข้าไป ทางเข้าประจำไม่มีแล้วเพราะเค้ากัน ต้องไปเข้าอีกซอยนึงแทน ก็เลยต้องย้อนกลับมาเพราะเดินผิด เอาล่ะ ไม่เป็นไร ... เดิน ๆ ไปผ่านเมรุ เลี้ยวขวาเตรียมเดินไปรร. มองไปทางซ้าย เห็นเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่ได้เจอกันนาน ในใจก็คิด "เฮ้ย อยู่บ้านด้วย" เพราะว่าปีที่แล้วผมมารร. บ่อยมากแต่ไม่เจอแม้แต่ครั้งเดียว แล้วก็ลังเลที่จะเข้าไปทัก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เข้าไปเพราะแต่งตัวโทรมเหลือทน เดินต่อไปจนถึงรร. กะว่าจะไปดูน้อง ๆ วงโยซ้อมสักหน่อย ปรากฎว่ามาถึงสายไปเค้ากลับบ้านไปหมดแล้ว หรือว่าวันนี้ไม่มีซ้อมก็ไม่รู้ ก็เลยเดินกลับ ขากลับแวะเข้าไปเดอะมอลล์ท่าพระ อะไรก็เปลี่ยนไป ร้านการ์ตูนชั้นใต้ดินหายไปแล้ว ...

วันนี้
วันนี้ไปใหม่ คือ ที่ไปเนี่ยไม่ใช่อะไร กะว่าจะไปขอยืม CD ของ DCI จากรุ่นพี่ที่สนิทกัน (ในใจก็เสี่ยงว่าจะอยู่ป่าววะ) พอนั่งรถเมล์ไปจะไปถึง ฝนก็ดันตกหมากับแมว(Cat and Dog) เวรกรรม เลยนั่งรถเลยไปเดินฟิวเจอร์ก่อน นี่ก็เหมือนกันเปลี่ยนไป ร้านดอกหญ้าก็หายไปเลยเดินไปดูหนังสือที่ Se-ed แทน มอง ๆ ไป อืม ย่านนี้นี่หญิงแต่งตัว X กันเหลือเกิน (แต่หน้าตาไม่ให้สักคน) พอเดินไปสักครึ่งชม.ก็นั่งรถกลับไปที่รร.ใหม่ ทีนี้เดิน ๆ เข้าไป พอจะถึงดันเจออ.ที่วงซึ่งทักได้เยี่ยมมาก "เฮ้ย มาได้ไงวะ" (ก็นั่งรถเมล์มาสิวะ) แล้วก็เดินเข้าไป แต่ตอนแรกไม่ได้เดินเข้าไปที่วงหรอก เดินสำรวจทั่ว ๆ ก่อน รร.เก่าผมเปลี่ยนไปเยอะพอสมควร แล้วก็เดินไปที่วง เจอรุ่นพี่คนนั้นพอดี อ่า มาไม่เสียเที่ยวละ แล้วพี่เค้าเห็นเค้าก็เดินมาหาผมแล้วบอกว่า "เฮ้ย อย่าเพิ่งกลับนะ เดี๋ยวมีเรื่องจะคุยด้วย" ผมก็เลยเดินอ้อมไปนั่งตรงโรงอาหาร แล้วก็แอบเอาเครื่องเล่น mp3 มาอัดเสียง อัด ๆ ไปจนเต็ม (มีที่อยู่ 4MB อัดได้ราว ๆ 17 นาที) ก็เลยลองเอามาเปิด โฮ่ ๆๆ เสียงแตกหมดเลย แล้วก็นั่งอ่านหนังสือที่ซื้อมาต่อจนเค้าซ้อมเสร็จ แล้วก็ได้คุยกับรุ่นพี่เค้า คือ เค้าจะขอยืม Notebook ผมไปทำ Score (แผ่นกระดาษที่เขียนโน๊ตเค้าเรียกว่า Score น่ะครับ) ผมก็เลยบอกไปว่า เดี๋ยวคุยกับที่บ้านก่อนถ้าเค้าโอเคผมจะเอามาให้ แล้วก็ขอยืมแผ่น CD เค้า เค้าก็โอเค สรุปว่าเดี๋ยววันศุกร์นี้ผมต้องไปรร.เก่าอีกรอบนึง (แล้วจะเจอผิงอีกรอบป่าวหว่า หุหุหุ)

จริง ๆ แล้ว ชื่อ "ตาหวาน" เนี่ย จะมีแค่สองที่เท่านั้นนะครับที่จะเรียกผมอย่างนี้ ที่แรกก็คือที่รร.เก่านี่ล่ะ (แล้วผมก็ได้ชื่อนี้จากที่นี่ด้วย) ส่วนอีกที่นึงคือบนอินเตอร์เนตน่ะครับ ดังนั้นชื่อนี้จึงเป็นชื่อที่พิเศษมาก ๆ สำหรับผมเลยนะ

"ถ้าคุณอยากเรียกผมอย่างนี้ก็ได้ ผมยินดี "

:D

edit @ 2005/08/11 23:48:16