ไม่อยากเขียนไว้บล๊อกใหม่ หรือบน FB หรือบน G+ เพราะเดี๋ยวจะแตกตื่นกัน เอามาเขียนบนบล๊อกเก่า ๆ ดีกว่า คงไม่มีคนตามมาอ่าน
ซ้อมดนตรีกับวงนี้ครั้งแรก เมื่อเดือนที่แล้วมั้ง นัดกันสิบโมง ทุกคนรีบไปให้ถึงสิบโมง แต่ก็รู้ว่าสายก็เลยมีแจ้งไว้ว่าสาย มีข้อความหนึ่งบน Whatsapp ส่งมาบอกว่ามี Surprise ...
ไปถึงสิบโมงกว่านิดหน่อย ห้องซ้อมยังไม่เปิด ยืนเหวออยู่ ... จองไว้สิบโมงทำไมห้องยังไม่เปิด ??
ผ่านไปอีกกว่าสิบนาที มีข้อความส่งมาบอกว่า เลื่อนเวลาให้แล้ว เป็นสิบเอ็ดโมง ...
เซอร์ไพร์สมาก ...
หลังจากนั้นไม่นานคนเซอร์ไพร์สมันก็เดินยิ้มร่ามาเลย ... มันคงดีใจที่ได้ทำเพื่อส่วนร่วม เพื่อที่จะได้ให้วงประหยัดค่าห้องได้เนื่องจากมาสาย
แต่ไอ้โง่คนนึงที่ต้องยืนเหวอเกือบครึ่งชั่วโมง ... มันจะรู้สึกยังไง
... ตูมาทำอะไรที่นี่ ???
ปั่นหัวคนอื่นเล่นมันสนุกนักหรือไง ???
เรื่องนี้เคลียร์กันแล้ว ไม่ติดใจเอาความกัน
แต่ไม่ได้บอกว่าให้อภัยแล้ว ..
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
อีกเรื่อง นัดกันเรื่อง ซ้อมดนตรี บอกว่าวันเสาร์เที่ยง ...
ผมหายไปวันศุกร์ครึ่งวันเนื่องจากไปงานเกษียณอายุราชการของอ.สมัยม.ปลาย แต่ก็รู้ว่ามีซ้อมดนตรี
วันเสาร์ ก็เลยไปเลย เกือบบ่าย เพราะปรกตินัดออฟฟิศเที่ยงแล้วไปห้องซ้อมต่อตอนบ่ายโมง
ไปถึงใกล้ออฟฟิศ ก็ถามว่า "ซ้อมห้องเดิมหรือเปล่า"
ที่เหลือตอบ "วันนี้ซ้อมอคูสติกที่ออฟฟิศ"
หา ...
มีน้องมาใหม่จะเล่นคีย์บอร์ด
แต่ผมเพิ่งเอาคีย์บอร์ดกลับบ้านไปเมื่อวันพฤหัส จะเอาไปทำเพลงต่อ ...
.... คิดอยู่ห้านาที เอาไงดีวะ ... อีก 200 เมตรถึงออฟฟิศ แต่คีย์บอร์ดอยู่ที่บ้าน ....
ตัดสินใจ เลี้ยวรถกลับบ้าน ที่ซึ่งห่างจากที่ทำงานยี่สิบกว่าๆ กิโลเมตร
ใช้เวลาสี่สิบนาทีขับไปถึงบ้าน วิ่งขึ้นไปหยิบคีย์บอร์ด แล้ววิ่งกลับออกมา ออกรถ
แม่ยังสงสัยว่าโจรขึ้นบ้านหรือเปล่า ?? (ถามมาทีหลัง)
ใช้เวลาอีกสี่สิบนาทีขับไปออฟฟิศ สิริเวลารวมชม.ครึ่ง
แบกของขึ้นไป เจอหน้าในวงครั้งแรก
... ทุกคนทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ...
... ผมผิดเหรอที่ไม่รู้ว่าเค้าจะซ้อมอะไรกัน ... ในเมื่อเขาบอกแค่ว่าซ้อมวันเสาร์เที่ยง ...